Amerikaanse Fremo modules (H0)

Introductie

In 2004 ben ik in aanraking gekomen met Amerikaans materiaal. Initieel van Märklin, maar bij een blik over de schutting bleek er in DC-land een veel grotere variëteit beschikbaar te zijn. Een bijkomend voordeel was de prijsstelling. Een mooie lok (b.v. een Life Like GP38-2) kost in DC-uitvoering nog geen 115 euro (kom daar maar eens bij Märklin om!). Bij de wagons, zeker de Athearn kits, was het nog leuker. Deze kosten ongeveer 10 euro per stuk. Hier wordt je als modelspoorder vrolijk van. Kortom, ik was verkocht! Omdat ik al een tijdje met de gedachte speelde om een rangeerpuzzel te gaan heb ik e.e.a. gecombineerd in de module "Lone Tree Yard".

Uitgangspunt was dat deze nieuwe baan modulair van opbouw moest zijn. Dit was me bij mij Märklin baan ook goed bevallen. De vraag die dan alleen openstaat is volgens welke norm zal ik het gaan bouwen...? Na de nodige avondjes surfen bleek de de    FREMO US Module normen het beste te passen bij mijn ideeën. Technisch een relatief eenvoudige norm met een mooi én symmetrisch profiel (het Valley-profiel).

Hiermee werd vervolgens de eerste stappen gezet in het bouwen van de Project USA Branchline.

Fast forward 2010

Zes jaar later. Nog steeds bekoord het Amerikaanse materiaal me. Wel ben ik ondertussen een stuk bewuster bezig met wat ik bouw en wat het moet voorstellen. Het meest zichtbare gevolg hiervan is dat de initiëlle maatschappij, de Union Pacific, plaats heeft moeten maken voor de de Southern Ry. Een verschuiving van een slordig 3000 kilomoter van de  westkust naar de oostkust. Ook qua modules is er het nodige gebeurd. Lone Tree Yard is een constante, maar Mayville is ondertussen al weer verkocht.

De opvolger voor Mayville, Summerville, staat op papier al in de stijgers, waarschijnlijk is deze module eind 2011 operationeel.