Lone Tree yard

Intro

Eind 2011 vierde Lone Tree Yard zijn vijf jarig jubileum. Tijdens deze vijf jaar is het gebruiksdoel van Lone Tree Yard sterk veranderd. Initieel bedoeld als een puzzel is het huidige gebruik vooral als yard aan het einde van een lijn tijdens Fremo bijeenkomsten. Om dat mogelijk te maken is in 2007 reeds een extra segment (LTY-D) gemaakt. Deze voegde de broodnodige lengte in de opstelsporen en een omloopoptie toe. Echter dit bleek niet voldoende.

Naast een yard wilde ik dat Lone Tree ook zelf de nodige activiteiten kon ontwikkelen. Daarom zijn in de zomer van 2011 twee nieuwe segmenten gemaakt. Het segment LTY-B vervangt de oude LTY-B die de helft korter was voor de Inglenook Sidings rangeerpuzzel. De oude LTY-B blijft voorlopig behouden omdat hij nodig is voor de minimalistische yardopstelling in mijn treinenkamer. Het andere kleine segmentje wat links van LTY-A zat is ook niet meer nodig en is afgebroken.

Op de twee nieuwe segementen LTY-B en LTY-C ligt een teamtrack met ruimte voor drie 50 ft wagens. Op LTY-B ligt ook nog een industriespoor voor één 50 ft wagen. Hiermee ontstaat een nieuwe Lone Tree Yard, die standaard uit drie segmenten bestaat en die ongeveer 2,8 meter lang is. Het originele tussensegment (LTY-D) kan nog steeds gebruikt worden. Met dit segment erbij bedraagt de totale lengte 3,75 meter waarbij de opstelsporen ongeveer 2,70 meter lang zijn en het omloopspoor ongeveer  2,4 meter.

Constructie

De standaardmaat voor een fiddleyard segment is 94 x 50 x 13 cm (LxBxH). Dit is nog gebaseerd op het raster van Piko A-rails ook al wordt nu Peco Streamline Finescale (code 75) gebruikt. De RP-25 wielen van mijn Amerikaans materiaal bleken toch problemen met het Piko hartstuk te hebben en ontspoorde telkens. Om dat op te lossen moest ik eigenlijk het hartstuk vervangen en dat ging met toch te ver. Als wisselmotor worden Tortoise wisselmotoren gebruikt. Hiervoor moeten wel de veertjes uit de Peco-wissels worden verwijderd, maar daarvoor lopen ze nu wel mooi langzaam om!

De rails wordt op de standaard manier gelegd. Eerst worden de messingschroefjes (2x12 mm) op de juiste plekken in het kopprofiel geschroefd. Ook wordt aan élke stukje rails een voedingsdraad gesoldeerd, dit voor een optimale bedrijfszekerheid. Als alles klopt wordt de rails vastgelijmd met een dun laagje grijze of bruine acrylaatkit. Als alles naar wens ligt worden de rails staven op de eerder in de kopprofielen geschroefde messing schroeven vast gesoldeerd en op de juiste lengte t.o.v. het kopprofiel afgekort.

Het eindsegment bevat een speciaal geintje. Omdat ik ook Marklin digitale locs had en zelfs ééntje met geluid is in dit segment een middenrails gemaakt van twee spoorstaven. Hierdoor is het mogelijk om een Marklin loc stationair daar neer te zetten waarbij hij het ook nog doet ( mits een Intellibox als centrale wordt gebruikt).

Als wordt Woodland B80 Medium Buff gebruikt, deze past qua landschap het beste. Voor strakke overgangen tussen de modules wordt doorzichtig PE-folie gebruikt (o.a. voorkant ingebonden brochures) dat aan de modules wordt vastgemaakt met duck-tape. Dit voorkomt ook dat er teveel lijm tussen de modules loopt en alles vast komt te zitten. Na het leggen van de ballast volgt het beplanting. Het idee is om een semi-droog gebied (zuid-west Amerika). Na bestudering van de nodige foto’s p het internet bleek dat er toch wel bomen voor te komen in deze regio en us zijn er toch de nodige bomen (en boompjes) geplaatst.

Na het prepareren van de grondmix (= 2 delen T43 + 1 deel T44 + 2 delen T50 volgens US-FREMO) bleek het insmeren van de bodem met licht verdunde houtlijm (1:4) desnelste werkmethode. Globaal word telkens een stuk van 50 cm breed bij een halve module (25 cm) diep ingesmeerd. Deze oppervlakte is niet zo groot dat de lijm volledig droog is voordat je met het strooien gereed bent, maar wel groot genoeg om lekker door te kunnen werken.

Na het voltooien van het strooien en aanbrengen van overige materialen word het geheel nog een keer goed vochtig gemaakt met ontspannen water. Een gunstig effect hiervan is dat de reeds aangebrachtte lijm omhoog getrokken wordt in het strooisel waardoor er maar minimaal hoeft te worden nagedruppeld met verdunde houtlijm. Als afrondende stap wordt de weg en het spoor nog opgekleurd (nabootsen van olie en vuil) en de normale rommel die je op een yard vindt worden aangebracht. Ook moet er nog graspollen worden geplant om zo nog meer structuur in het landschap aan te brengen.

Al eerder was het me opgevallen tijdens het rijden dat in de boog in het laatste opstelspoor het aankoppelen niet echt lekker ging met een SW-locje en zelfs helemaal niet met een GP-loc. De knik in de bocht was te scherp waardoor de koppelingen elkaar misten. Om dit op te lossen moest de bocht dus flauwer worden gemaakt, kortom de rails moest worden herlegd. Met wat water om de houtlijm op te lossen was de ballast tussen en naast het spoor in een uurtje losgepeuterd en verwijderd. Daarna moesten de railsstaven van hun eindschroeven worden los gesoldeerd. Want de bocht moest flauwer en dat betekend dat de rails op de module iets korter worden. Na opnieuw uitrichten én goed testen kon de rails weer worden vast gesoldeerd aan de schroeven. Na nog een keer testen kon de rails opnieuw worden ingebed.Mocht je op de vergelijkfoto het verschil niet zien, troost je dan met de gedachte dat de rails in de bocht maximaal 6 millimeter t.o.v. zijn originele positie naar binnen is verschoven...

Het uitbreidingssegment is naderhand gebouwd. Hiermee is LTY als een echt yard te gebruiken tijdens rijdagen met de andere modules van H0-USA groepsleden.

Het segment had ik al eerder gemaakt en was dus al geschilderd en voorzien van een kurken bedding voor de rails. Daarop is nu de rails gelegd, alles is bedraad en voorzien van ballast. De wissels worden via het bediendingspaneel van LTY voorzien van spanning. Een bijkomende voordeel hiervan is dat de leds op het paneel het ook niet doen als het segment niet word gebruikt.

Als industrie is een bezandingsinstallatie geplaatst op het tussensegment. Hier wordt het zand gedroogd en behandeld voordat de locomotieven het kunnen gebruiken als strooimiddel voor op de rails om te voorkomen dat de wielen doorslaan bij zware lasten of een gladde rails. Het model is een Walthers bouwdoos die ik van een Fremo-kennis heb gekregen. Het segment is verder relatief leeg gehouden zodat de operator niet in de scenery blijft hangen bij het samenstellenen opbreken van de treinen.

In de zomer van 2011 zijn twee nieuwe segmenten gemaakt. Namelijk een nieuw eind segment en een nieuw tussen segment. Het eind segment vervangt het oude eind segment die de helft korter was voor de Inglenook Sidings rangeerpuzzel. Het tussen segment creert extra lengte. Op de twee nieuwe segmenten ligt een teamtrack voor 3 wagens en een industriespoor voor 1 wagen. De segmenten zijn in principe gereed en al uitgebreid in de praktijk getest. Wat nog rest is het plaatsen van de boompjes en het industriegebouw.